Mekanizazio-zentroak metalgintzako makinarik modernoen eta aurreratuenetakoak dira. Ekipo automatizatuak dira, eta mekanizazio-lan ugari egiteko aukera ematen dute ordenagailu bidezko zenbakizko kontrolari edo CNCari esker. Zergatik inbertitu mekanizazio-zentro batean?
Mekanizazio-zentroa, teknologiarik aurreratuena
Mekanizazio-zentroaren ezaugarri nagusia da automatizatua dela eta hainbat mekanizazio-prozesu egin ditzakeela ordenagailu bidezko zenbakizko kontrolaren (CNC) bidez. Makina hauek giza esku-hartze minimoa behar dute: operadoreak piezaren diseinua egin, makinan jarri eta makina martxan jarri besterik ez du egin behar. Ekipo hauetan, eragiketak ebaketa birakariko erremintekin egiten dira, barenekin esaterako.
Gaur egun hainbat mekanizazio-zentro mota daude, tamainaren, funtzioen eta automatizazio-mailaren arabera bereizten direnak. Prezioak aukeratutako modeloaren eta haren ezaugarrien arabera aldatzen dira, eta inbertsio handia dira tailerrentzat. Zentro hauen potentzia 75 kW-raino irits daiteke, eta ardatz nagusiaren abiadurak 4.000 eta 8.000 rpm artekoak dira. Tamainari esker, mekanizazio-zentro batzuek 7.000 kg arteko piezak onartzen dituzte.
Mekanizazio-zentroen ezaugarri orokorrak
Tamaina eta zehaztapen tekniko desberdinak izan arren, mekanizazio-zentroek ezaugarri komunak dituzte. Adibidez, birkonfiguragarriak dira. Horri esker, pieza berean eta mekanizazio-ziklo berean eragiketa desberdinak egin daitezke; hau da, makinaren buruak erreminta aldatuko du, adibidez, pieza bera prozesu bakar batean fresatzeko eta zulatzeko. Gainera, ez da pieza berriro kokatu behar, makinak berak birkokatzen baitu.
Egin ditzakeen mekanizazio-eragiketa ugariak bere moldakortasunari eta malgutasunari esker dira posible, eta bi ezaugarri horiek automatizazio-maila handiaren ondorio dira. Automatizazio-maila horri esker, ekoizpen-prozesuak ere azkartzen dira, ekoizpen-abiadura handia baitute. Automatizazio-maila horiei esker, operadoreek hainbat CNC makina erabil ditzakete aldi berean.
Makina hauetan fabrikatzen diren piezek gainazal-akabera bikainak dituzte. Gainera, seriean ekoiztu nahi bada, aukera bikaina dira makina hauek.
Mekanizazio-zentroek hainbat programazio-lengoaia onartzen dituzte (makinaren modeloaren arabera), hala nola Java, Python, Perl eta abar. CNC lengoaia alfanumerikoan zuzenean lan egiteko aukera ere ematen dute.
Mekanizazio-zentroaren baldintza teknikoak
Mekanizazio-zentroek zenbait zehaztapen tekniko bete behar dituzte eragiketak behar bezala egiteko. Erreminta espezifikoak izan eta beharrezko programak exekutatzeaz gain, haien eraikuntzak ere baldintza batzuk bete behar ditu. Adibidez, zentro hauen euskarria fabrikatzeko materialak oso erresistentea izan behar du. Horregatik, euskarriak eta bankada egiteko burdinurtua, burdinurtu grisa, altzairu forjatua edo hormigoi polimerikoa erabiltzen dira. Zergatik material horiek? Dentsitate txikia dutelako, zurrunak direlako, dilatazio termiko txikia eta eroankortasun termiko handia dutelako, eta bibrazioak xurga ditzaketelako.
Makina-erremintek huts egiteko arrazoietako bat dilatazio termikoa da, bero-iturriak kanpokoak zein barnekoak baitira. Mekanizazio-zentroek mekanizaziorako tenperatura optimoa mantentzeko materialak, elementuak eta mekanismoak izan behar dituzte, hala nola mekanizazio-eremua hozteko ebaketa-likidoa.
Osagai informatikoak
Mekanizazio-zentroak ordenagailu handiak dira, ordenagailuz egindako pieza baten diseinua errealitate bihurtzeko gai direnak. Dakizun bezala, CNC lengoaiak funtzionatzen du piezaren aurretiazko diseinua software informatikoekin (CAD eta CAM) egiten delako. Software horiei esker pieza diseinatu eta, ondoren, diseinua makinaren CNC lengoaiara itzul daiteke.
Prozesu horiek egiteko, mekanizazio-zentro batek zenbait osagai informatiko izan behar ditu: adibidez, prozesatzeko unitate zentrala (CPU), sarrera- eta irteera-periferikoak, datuak biltegiratzeko unitateak eta PLC lotura-unitatea.
CPUa makina hauen atalik garrantzitsuenetako bat da, ardatzen posizioa, desplazamenduak eta ekipoaren funtzionamendu-programak kalkulatzen baititu. Informazioa sarrera-periferikoen bidez iristen da CPUra, hala nola erregela optikoen, ordenagailuarekiko konexioaren edo teklatuaren bidez. Irteera-periferikoek, berriz, CPUak ematen duen informazioa jasotzen dute. Makinaren monitorea irteera-periferiko horietako bat da.
Datuen biltegiratzeak, dakizun bezala, makinak behar duen informazioa gordetzeko aukera ematen du, disko gogor tradizional baten edo RS232 konexio baten bidez.
Datuak CPUan prozesatu ondoren, informazioa makinaren atal desberdinetara transmititzen da, eta horri esker piezaren gainean zehaztutako programa exekutatzen da. Datu-transferentzia hori ez du CPUak egiten, PLCak baizik.