Szlifierki to obrabiarki, które wykonują obróbkę ścierną, czyli bez zdejmowania wiórów w klasycznym rozumieniu. Maszyny te pracują z użyciem ściernic i działają w trzech osiach. Są też wyposażone w układ chłodzenia. Na rynku dostępne są różne typy szlifierek, np. szlifierka obwodowa do płaszczyzn, uniwersalna wspornikowa czy łożowa.
Charakterystyka szlifierki obwodowej do płaszczyzn
Szlifierki mogą wykonywać wiele operacji obróbki detali, takich jak obróbka czołowa i obróbka otworów. Maszyny te pozwalają uzyskać wysoką dokładność wymiarową, ale także wysoką jakość wykończenia powierzchni; ponadto po szlifowaniu detale można poddać polerowaniu i docieraniu.
Najważniejszym elementem szlifierki, która może obrabiać detale ze stali hartowanej po obróbce cieplnej, są masywne tarcze zwane ściernicami. To one łatwo i precyzyjnie usuwają naddatek materiału. Szlifierki uważa się zresztą za najdokładniejsze obrabiarki, jakie istnieją, ze względu na zdolność do uzyskiwania wąskich tolerancji wymiarowych i wysokiej jakości powierzchni detalu.
Szlifierki obwodowe do płaszczyzn, podobnie jak pozostałe szlifierki stosowane w przemyśle, charakteryzują się dużą dysproporcją między obrabianym detalem a maszyną; chodzi o wyeliminowanie drgań, dlatego podzespoły szlifierek są bardzo masywne i mają duże gabaryty.
Rodzaje szlifierek
Szlifierkę należy dobierać pod kątem wymagań obróbkowych: kształtu i cech obrabianych detali, a także łatwości mocowania, wydajności oraz prędkości, jaką może osiągnąć ściernica.
Wśród rodzajów szlifierek wyróżniamy:
- Szlifierki uniwersalne do wałków. Służą do obróbki prostych, krzywoliniowych i płaskich czołowych powierzchni obrotowych. Stosuje się je do szlifowania powierzchni walcowych zewnętrznych i wewnętrznych, stożków wewnętrznych i zewnętrznych, powierzchni czołowych i powierzchni obrotowych. Mają zazwyczaj duże gabaryty.
- Szlifierki obwodowe do płaszczyzn, czyli magnesówki, z wrzeciennikiem ściernicy i stołem wzdłużnym wykonującym ruch posuwisto-zwrotny, na którym mocuje się obrabiany detal. Służą do szlifowania detali płaskich, ale także matryc.
- Szlifierki czołowe. W tej obrabiarce ściernica obraca się na pionowym wrzecionie, a przesuw jest prostoliniowy. Stosuje się je ze względu na szybkie usuwanie materiału, choć niektóre z nich zapewniają bardzo wysoką dokładność.
- Szlifierki bezkłowe, czyli centerless. Służą do szlifowania małych detali walcowych, takich jak tuleje. Umożliwiają produkcję seryjną.
- Szlifierki narzędziowe. Służą do ostrzenia przyrządów i narzędzi skrawających.
Czym jest szlifierka obwodowa do płaszczyzn?
Szlifierka obwodowa do płaszczyzn, nazywana też szlifierką do płaszczyzn z obwodową pracą ściernicy, to bardzo dokładna obrabiarka służąca do szlifowania powierzchni płaskich. Obróbka odbywa się poprzez styczny kontakt obrabianego detalu z obwodem walcowej ściernicy o osi poziomej. Ruch w tej maszynie jest obrotowy, a naddatek materiału – podobnie jak w szlifierce uniwersalnej, – usuwany jest przez ścieranie.
Szlifierka obwodowa do płaszczyzn składa się z masywnego łoża, w którego tylnej części znajduje się zespół podtrzymujący wrzeciennik ściernicy, w którym zamocowane jest narzędzie ścierne. Wrzeciennik ma żeliwny korpus z prowadnicami pasowanymi na stojaku oraz gniazdami, w których osadzone jest wrzeciono.
W tego typu szlifierkach silnik połączony jest z końcem wrzeciona za pomocą sprzęgła elastycznego. Wrzeciono przemieszcza się w pionie, a ruch ten sterowany jest pokrętłem, ręcznie lub automatycznie. Jak już wspomniano, najważniejszym elementem każdej szlifierki jest ściernica. Składa się ona z ziaren ściernych o niezwykłej twardości, odpornych na zużycie, pękanie i wysokie temperatury. W zależności od średnicy ściernicy jej prędkość obrotowa może sięgać 30 000 obrotów na minutę (obr./min).
Ponadto po prowadnicach łoża maszyny przesuwają się sanie poprzeczne, na których opiera się stół maszyny. Stół wykonuje ruch wzdłużny.
Zasada działania i osie ruchu
Szlifierka obwodowa do płaszczyzn służy do obróbki ściernej powierzchni płaskich i profili prostoliniowych. Detal mocuje się na stole maszyny za pomocą płyty magnetycznej lub innego przyrządu przeznaczonego do danej maszyny. Następnie uruchamia się ściernicę, która obraca się z dużą prędkością, i dosuwa się ją stycznie do powierzchni obrabianego detalu.
W szlifierkach tego typu osie pionowa i poprzeczna sterowane są z dużą dokładnością, a przy odpowiednim ustawieniu detalu można szlifować powierzchnie obwodem ściernicy; boczna część ściernicy służy natomiast do szlifowania powierzchni czołowych.
Szlifierka obwodowa do płaszczyzn ma trzy osie ruchu:
- Oś Z, która zapewnia moc skrawania i na której zamontowana jest ściernica.
- Oś X, pozioma i równoległa do powierzchni mocowania detalu. Oś X jest pozioma względem osi Z.
- Oś Y, pionowa i prostopadła do osi X. Dzięki tej osi możliwe jest dosuwanie ściernicy do powierzchni detalu.