Toczenie drewna to proces obróbki, w którym z materiału wytacza się przedmiot lub detal za pomocą obrabiarki zwanej tokarką. Tokarka obraca przedmiot z dużą prędkością, a narzędzia skrawające zbliżają się do jego powierzchni, nadając mu kształt i usuwając nadmiar materiału.
Tokarka do drewna
Można powiedzieć, że tokarka do drewna była pierwszą tokarką wynalezioną już w starożytności. Z tej prymitywnej obrabiarki wywodzą się wszystkie znane dziś rodzaje tokarek, przystosowane do obróbki metali i innych materiałów. Toczenia drewna nie zalicza się wprost do stolarstwa, ponieważ nie wykonuje go stolarz, lecz tokarz.
Obrabiarka ta składa się z wrzeciennika, który wprawia w ruch drewniany przedmiot dzięki zespołowi napędowemu z kołami pasowymi. Tokarka do drewna ma także łoże, które zapewnia maszynie stabilność, oraz prowadnice umożliwiające przemieszczanie. Przemieszczanie to odbywa się za pomocą suportu, który wykonuje dwa ruchy: wzdłużny i poprzeczny. Konik to część tokarki, w której osadzony jest kieł podpierający jeden koniec obrabianego przedmiotu.
Wreszcie obrabiarka ta jest wyposażona w wyłącznik oraz regulatory prędkości, które pozwalają ustawić prędkość skrawania (realizowaną przez wrzeciennik) i prędkość posuwu (wynikającą z przemieszczania się przedmiotu).
Tokarka a drewno
Aby toczenie dało oczekiwane rezultaty, trzeba dobrać odpowiednie drewno. Należy przy tym uwzględnić cechy i przeznaczenie gotowego detalu oraz oczywiście właściwości samego drewna. Na tokarce do drewna można bowiem wykonać najróżniejsze przedmioty – nawet kije baseballowe.
Na tej obrabiarce najczęściej obrabia się drewno miękkie i twarde. Wśród gatunków miękkich jest sosna; to drewno łatwo dostępne, tanie i bardzo uniwersalne. Wśród gatunków twardych, nieco trudniejszych w obróbce, wyróżniają się dąb, orzech, heban, drewno oliwne i mahoń; każdy z nich ma własne cechy, twardość, barwę, układ włókien itd.
Warto podkreślić, że drewno miękkie jest najlepszym wyborem dla osób, które dopiero zaczynają przygodę z toczeniem drewna – nie tylko dlatego, że łatwiej się je obrabia, ale także dlatego, że jest tańsze.
Czym jest imadło do tokarki do drewna?
Aby tokarka działała prawidłowo, nie wystarczy ustawić prędkości skrawania i posuwu, obrotów na minutę, głębokości skrawania na tokarce ani dobrać odpowiednich narzędzi; nie wystarczy też znajomość projektu detalu i jego cech. Potrzebny jest również dobry system mocowania, który utrzyma przedmiot nieruchomo podczas obróbki.
Jednym z takich systemów mocowania jest imadło. W tokarkach obrabiany przedmiot obraca się wokół własnej osi, wykonując jednocześnie ruch posuwowy i spotykając się z narzędziami skrawającymi. Aby mógł obracać się z dużą prędkością, musi być pewnie zamocowany i nie może się przesuwać ani zmieniać położenia, w którym go ustawiono. Zapewniają to systemy mocowania, takie jak imadło.
Jakie znaczenie ma imadło w tokarce do drewna? Poza prawidłowym zamocowaniem przedmiotu imadło gwarantuje bardzo dokładną i wysokiej jakości pracę, a do tego zwiększa wygodę i bezpieczeństwo operatorów.
Imadło to jedno z narzędzi tokarki, które za pomocą mechanizmu śrubowego umożliwia mocowanie cierne przedmiotu, wywierając na niego stały nacisk. Obecnie dostępne są różne rodzaje imadeł, zależnie od obrabiarki. Są na przykład imadła ze stałą lub obrotową podstawą. Imadła obrotowe mogą być uruchamiane ręcznie, hydraulicznie lub mechanicznie i zwykle montuje się je na okrągłej tarczy.
Rodzaje imadeł
Poza podziałem na imadła stałe i obrotowe wyróżnia się trzy rodzaje najczęściej spotykane w przemyśle:
- Imadło śrubowe: najpopularniejsze, dostępne w różnych rozmiarach i z różnych materiałów – najczęściej z metalu lub drewna.
- Imadło z posuwem stałym i progresywnym: wyposażone w klucz, który pozwala łatwo je wyregulować.
- Imadło szczypcowe: służy do zaciskania małych przedmiotów.