Fabrikazio gehigarria kontzeptu nahiko berria da, eta aldez aurretik ezarritako diseinu digitaletatik abiatuta objektu solidoak edo hiru dimentsiokoak fabrikatzeko ekoizpen-prozesuak biltzen ditu. Kontzeptu horretan sartzen dira, adibidez, gero eta preziatuagoak diren 3D inprimagailuak.
Fabrikazio gehigarria prototipatze azkarrean oinarritzen da, hau da, material bat geruzaz geruza modelatzean. Horrekin nahi den pieza lor daiteke material jakin batean: plastikoa, metala, hormigoia edo baita jangarriak diren materialak ere. 3D inprimaketaren abantaila bat da aukera-sorta mugagabea duela, eta orain arte industria-fabrikazioan zeuden mugak nabarmen gainditzen dituela.
Aditu batzuek laugarren industria-iraultza batez ere hitz egiten dute, oso sektore ekonomiko desberdinei onura ekar diezaiekeena. Merkatuan duen kuota oraindik txikia bada ere, hazkunde-aurreikuspena ia kalkulaezina da.
Fabrikazio gehigarriaren aplikazio posibleen artean daude aeroespazioko, defentsako edo automobilgintzako materialak. Sektore medikorako elementuak eta hainbat kontsumo-ondasun ere egin daitezke, hala nola tresnak edo gailu elektronikoak. Diseinu- eta ekoizpen-askatasuna oso zabala da, eta aurreikusteko da etorkizunean beste industria eta sektore askotan aplikatu ahal izango dela.
Jarraian, fabrikazio gehigarriaren onurak, abantailak eta desabantailak ezagutuko dituzu, baita 3D fabrikazioaren modu desberdinak ere.
Fabrikazio gehigarriaren onurak: industria-iraultza berria
Fabrikazio gehigarriak hainbat onura dakartza ekoizpenean. Industria-iraultzarik ez dago, ekoizpen-prozesua askoz errazagoa eta, batez ere, merkeagoa egiten duten faktore multzo bat ez badakar. 3D inprimaketaren kasuan, hainbat dira, eta gaur egungo munduko erronka ekonomiko, energetiko eta ingurumenekoetara egokitzen dira. Hauek nabarmen ditzakegu:
Ekoizpen azkarragoa
Industria-iraultza bat eragiteko alderdirik erabakigarrienetako bat produktu bat egiteko abiadura da. Hori dagoeneko gertatzen ari da, lantegietako ekoizpena automatizatu ahala. Fabrikazio gehigarriak urrats bat haratago egiten du, produktu bat lortzeko denbora % 90 arte murriztu baitezake.
Ekoizpen-prozesua azkarragoa izanik, fabrikatutako elementu bakoitzaren kostua txikiagoa izango da. Era berean, 3D inprimaketarako materialak merkeagoak izan ohi dira.
Kostuen murrizketa
Fabrikazio gehigarriko teknologiekin, ekoizpen-prozesua askoz gehiago digitalizatzen da, eta horrek kostu logistikoak murriztea dakar. Produktuak egiteko abiadurari gehituta, ez da beharrezkoa izango fabrikazio-materialen stock handiak izatea. Era berean, pieza edo produktu jakin baten eskaria berehala bete ahal izango da. Fabrikazio mota hau erabiltzen duen enpresak ez du biltegiratze-gune handirik beharko, eta horrek kostuetan aurrezki handia ekarriko du.
Energia-aurrezpena
3D fabrikazioa egiten duen makineriak energia gutxiago kontsumitzen du. Fabrikatutako produktuek masa txikiagoa dute; beraz, haien ekoizpena errazagoa eta merkeagoa da energiaren ikuspegitik. 3D inprimagailuek ez dute industriako zenbait makina astunek beste energia kontsumitzen.
Iraunkortasuna
Fabrikazio gehigarriaren abantailetako bat da haren ezarpenak garapen iraunkorra sustatzen duela, planetak klima-aldaketari aurre egiteko behar duena. Energia-kontsumoa murrizten da, baita garraioaren kostuak ere, lehengaiak leku gutxiago hartzen baitu. Gainera, 3D fabrikazioko zenbait teknologia espezifikok lehengaiak birziklatzea eta berrerabiltzea ahalbidetzen dute; horrela, materia ahalik eta gehien aprobetxatzen da eta ahalik eta hondakin gutxien sortzen da.
Fabrikazio gehigarri motak
Fabrikazio gehigarriko hainbat prozesu mota daude, eta hobetzen eta berritzen joan dira ekoizpenean errentagarritasun handiagoa eta sektore desberdinetarako aplikazio praktikoak eskaintzeko.
- Zaharrenetako bat estereolitografia da, erretxina likidoen eta argi ultramorearen izpien bidez egiten dena.
- Badaude beste teknologia batzuk ere, hala nola laser bidezko sinterizazio selektiboa (SLS), metal-hautsekin funtzionatzen duena. Lehenik hautsak urtzen dira, eta gero geruzaz geruza solidotzen dira berriro, nahi den forma lortu arte.
Azkenik, injekzio bidezko moldeaketa dago, DLMD izenez ezagunagoa. Urtzen den oinarrizko material batetik eta hauts-formako beste material batetik abiatuta egiten da, eta azkenean biak elkartzen dira.