Fabrikazio gehigarria piezak edo bestelako elementuak ekoizteko modu berri bat da: materiala, metala nahiz plastikoa, geruzaz geruza jartzen da, modu kontrolatuan, behar den lekuan. Hau da, batez ere forma geometriko pertsonalizatuak ekoizten dituen teknika. Normalean 3D inprimaketa izenez ezagutzen da.
Fabrikazio gehigarriaren abantailak
Gero eta sektore gehiagok egiten dute apustu fabrikazio gehigarriaren alde. Arrazoia da, fabrikazio tradizionalarekin alderatuta, nabarmentzen dela azken helburura iristeko tarteko prozesurik behar ez duelako, hala nola tresneria ekoiztea. Ondorio nagusia da piezak % 90 arte azkarrago lortzen direla. Horrez gain, makinak azken piezak izango duen material kopuru zehatza baino ez du behar. Horregatik, ez da inolako hondakinik sortzen teknika honekin, ekoizpen-kostua txikiagoa da eta elementuak modu iraunkorragoan sortzen dira.Fabrikazio mota honen gorakada
Fabrikazio gehigarria gero eta ezagunagoa da eta gero eta gehiago erabiltzen da, honengatik: ematen duen doitasuna, azkartasuna eta aurrezpena. Gainera, enpresa askok atera diezaiokete etekina, aeroespazioko industrian zein osasunean aritu. Hainbesteraino, ezen makina mota honi esker zazpiehun graduko tenperaturak jasaten dituzten hegazkinetarako piezak edo inplante pertsonalizatuak lor baitaitezke paziente bakoitzaren beharren arabera.Halaber, nabarmendu behar da teknika honen hazkunde-potentziala ia mugagabea dela. Horrela, aurretik aipatutako sektoreez gain, altzari-fabrikek, bitxi-dendek, ehungintzak, jostailu-dendek edo automobilgintzak, beste negozio askoren artean, fabrikazio gehigarriaren alde egiten dute.
Fabrikazio gehigarriko teknologiak
Enpresa bakoitzak behar desberdinak ditu: sektorearen eta jardueraren araberakoa izango da dena. Horregatik, esan behar da bakoitzak fabrikazio gehigarriko teknologia bat edo beste erabiliko duela. Hori, adibidez, piezen funtzionaltasunaren araberakoa izango da, edo aleazio metalikoekin ala polimeroekin lan egin nahi den. Gaur egun, fabrikazio gehigarriko teknologia nagusiak hauek dira:- Powder Bed Fusion edo hauts-ohantzearen fusio bidezko fabrikazio gehigarria: lan-eremuan hauts-materialezko geruza bat jartzean datza, eta elektroi-sorta (EBM) edo laser (SLM) batekin modu selektiboan urtzen da.
- Fused Deposition Modeling edo urtutako deposizio bidezko modelaketa: teknologia honetan, plastikozko harizpi bat berotu eta modu koordinatuan jartzen da landu behar den puntu zehatzean. Hori guztia kalibrazio-pita baten bidez egiten da, egoera urtuan, hoztu eta, beraz, solidotu aurretik. Sistema honek ordenagailu baten aginduak jarraitzen ditu; ordenagailuak mahaiaren mugimendu bertikalaren eta pitaren mugimendu horizontalaren aginduak bidaltzen ditu, espero diren emaitzak lortzeko.
- Material Jetting: sistema honek tanta-fusio baten eta material fotopolimeroaren deposizio selektiboaren bidez egiten du lan, landu beharreko oinarriaren gainean. Horri esker, hainbat geruza egin daitezke pasada bakar batean. Ondoren, UV argiaren bidez ontzen eta solidotzen da.
Fabrikazio gehigarriaren eta 3D inprimaketaren arteko desberdintasunak
Oro har kontzeptu bera badira ere, bi termino hauek ez dira beti helburu berarekin erabiltzen. Horrela, 3D inprimaketa errazagoa izan ohi da, eta etxean ere egin daiteke. Era berean, merkeagoa eta mugatuagoa da. Normalean, 3D inprimaketa argizarizko edo plastikozko piezak sortzeko erabiltzen da, hala nola jostailuak, apaingarrizko irudiak edo telefono-karkasak, beste aukera batzuen arteanBestalde, fabrikazio gehigarria sorkuntza industrialari dagokio gehiago, eta elementu espezializatuagoak eta profesionalagoak lortzen dira. Horregatik, beste material batzuk landu daitezke, hala nola metalak, eta prozesu konplexuagoak garatu. Horrela, fabrikazio gehigarria ezin hobea da hemen erabiltzeko:
- Sektore medikoa: tresna kirurgikoak, inplanteak edo eredu anatomikoak sortzeko.
- Industria-eremua: moldeak edo lan-tresna zehatzak fabrikatzeko.
- Aeroespazioko sektorea: azken piezak edo prototipo funtzionalak diseinatzeko.